خلایق ظرف را در پی دوند از بهر زر چیدن

ز بار حلم او گر نقطه بارا شود حامل

عقیم الطبع شد در زادن شه مادر دوران

چو آن دستور اعظم شد در افعال جهان فاعل

چو پای کلک او گردد به راه جود مستعجل

خراج هند و باج صد قلمرو ضم کند باهم

مداد نازل از اقلام او هرگه شود به اذل