به عنوانی که یک دم نیست از ضبط جهان غافل

نگیرد ماه تا نور ضمیر وی به رو تابد

میان آفتاب و او شود صد کوه اگر حایل

تصرف های طبع میرزا سلمانیش دارد

خروج زر ز مخزن های او وقت کم احسانی

خراج هفت اقلیم است بهر کمترین سایل

تعالی الله از آن دریا که از وی این در یکتا