سرو را بی آن که سازی در نظم محتشم

زود در خیل فدائی گشتگان گشتم دخیل

وز دل پر آتشم زد چشمه مهر تو سر

آن چنان کز قعر دوزخ سر برآرد سلسبیل

گوشوار گوش دراک از کثیر و از قلیل

قیمتش ارسال کردی خانه ات آباد باد

وز خدایت هم به این احسان جزائی بس جزیل