که آمد به دست تو بی سرزنش

همان پاک پوشیده رویان تو

که بودند لرزنده بر جان تو

چو گنج نیاکان برترمنش

کنون مانده اندر کف رومیان

نژاد بزرگان و گنج کیان

ترا چاره با او مداراست بس