سحاب با کف او داشت بحث بر سر فیض

ز سادگی نرسد تا بس که روی درم

ز دست از شفق آتش بساز خود زهره

که داده زان عملش اجتناب شاه قسم

ز شرم گشت عرق ریز بس که شد ملزم

دل و کفش گه ایثار در موافقت اند

دو قلزم متلاطم به یکدیگر منضم