اگر به ملک خودش خوانده فی المثل حاتم

ز بار فقر به جانست و خم نکرده هنوز

به سجده ملکان پشت خود برای شکم

برون نرفته برای طمع ز کشور شاه

کنون که عادت فقرش نشانده بر سر راه

که روبراه نیاز آر یا به راه عدم

همان به حالت خویش است و بی نیازی را