می فرستد خصم را سوی عدم در نیم گام

فاتح خیبر که گر بودی زمین را حلقه ای

در زمان کندی و افکندی درین فیروزه بام

قاتل عنتر که بر یکران چه می گردد سوار

خواجه قنبر که هندوی کمیتش ماه را

خوانده چون کیوان غلام خویش به درش کرده نام

داور محشر که تا ذاتش نگردد ملتفت