بر لب کوثر بود لب تشنگان را ازدحام

حاصل از اکسیر لطف چاشنی بخشت شود

طبع نامقبول من مقبول طبع خاص و عام

یک تمنای دگر دارم که چون در روز حشر

زان میان ظل ظلیلم بر سر اندازی ز لطف

وز شراب سلسبیلم جرعه ای ریزی به کام

مدعا چون عرض شد ساکت شو ای دل تا کنم