شاه عالم را مصاحب صاحب القاب و نام

کار فرماینده طبعش زبان علم و حلم

سده فرزینه بزمش جبین خاص و عام

چرخ اعظم را مقابل قابل دیهیم و گاه

روزگارش زان محمد خواند کاندر نه حرم

می ستایندش مقیمان سپهر از احترام

می زند مانند طفل مریم از اعجاز دم