در سخن مرد سخن گستر نماید اهتمام

بخشش آن باشد که کس نادیده شخصی را به خواب

بخشد از خواب پریشانیش بیداری تمام

مدح گفتن آن چنان اولی که بی ذل طمع

زین دو حالت آنچه از من بود خود نامد به فعل

وین خجالت ماند بهر من الی یوم القیام

و آنچه زان دریادل زر بار گوهرریز بود