وی به تدبیر تو عالم را نظام اندر نظام

پستی ما کردار تقصیر این فعل ارتکاب

وان بلندیهای همت کرد آن امر التزام

ای به دوران تو دولت را رواج اندر رواج

در ازل ذیل جلالت از غبار خود کشید

سرمه امیدواری در دو چشم اعتصام

در عبارت آفرینی گرنه یکتائی چرا