مرا به تیغ زبان رنجه کردن آسان نیست

گذار می کند از سنگ خاره پیکانم

به بی گزندی من نیست هیچ انسانی

ولی دمی که دمم گرم گشت ثعبانم

که قتل عام جهانیست کار آسانم

گرفته ام دو جهان در هنر ولیک هنوز

برون نیامده الماس ریزه از کانم