کنم کمند که مالک رقاب ایشانم

و گر بلند بگویم که از بلندی نظم

رسیده نوبت زدن بر ایوانم

و گر ملوک سخن را به گردن از دعوی

که می زند در انکار این ز دشمن و دوست

به غیر من که ز خود کمتری نمی دانم