شهزاده ای به طاعت و تقوای او نشان

شکر دگر که در حرم آن جهان پناه

ضایع نگشت خدمت معصومه جهان

زهرا ز هادتی که ندادست روزگار

مریم عبادتی که سزد گر سپهر پیر

سجاده اش به دوش کشد همچو کهکشان

بلقیس روزگار پریخان که روزگار