میوه چش باغ او ذائقه حسن و ناز

صاحب قصرش به حکم باج ز قیصرستان

وانکه چو شد دهر را واسطه دفع شر

گشت قوی خلق را رابطه جسم و جان

نازکش داغ او ناصیه انس و جان

رشحه فیضش کشد زر ز مسامات ارض

تا با بد مشنواد بوی بهار این خزان