شیهه شبدیز تو سینه رستم خراش

وی به شجاعت علم وی به مهابت نشان

از تو که سر تا قدم شعله سوزنده ای

نایره مرکز فتاد دایره عظم و شان

نیزه خون ریز تو آتش جرات نشان

نور ضمیرت که تافت بر صفت ماه تاب

شد به کتان هم مزاج پرده راز نهان