با صد هزار گنج دعا کرده ام روان

آفاق حارسا ملکا ملک وارثا

ای هم به ارث و هم به حسب شاه و شه نشان

هست این قصیده تحفه ثالث که من به هند

این بار خود مراد من اندک حمایتی ست

از لطف شه که هست به از گنج شایگان

هم گشته ام به این صله قانع که درد کن