طالب ملک تو را صد ره به آواز بلند

کش میسر نیست انشائی به غیر از الامان

در حشر گاهی که چون صور قیامت می درید

بانک رعد آشوب کوست پرده گوش کران

زد قضا بر گوش کای جذر اصم را توامان

جغد اگر بال و پر سیمرغ بندد بر جناح

کی تواند ساخت در ماوای سیمرغ آشیان