آن که بود و هست و خواهد بود تا صبح ابد

فرع بی لطفی و لطف است آشکارا و نهان

من نه آنم کاندر اخلاص تو دیگر گون کنم

دل به ناکامی و کام ای کامکار کامران

با تو پیمان دل و ربط تن و پیوند جان

نیست ممکن آمدن از عهده مدحت برون

جز به عمر نوح و طبع خسرو و طی لسان