قصه کوته چون ز صنع صانع لفظ آفرین

انتخاب دوده آدم چراغ دودمان

می شد ار سابع به یک گردش چو عباس آشکار

گشت او سابع نه حمزه خسرو جنت مکان

سابع و عباس را بود این تناسب در میان

در حروف حمزه حرفی نیز در سابع نبود

ز اقتضای حکمت و آثار اسرار نهان