مژده عونش چو سازد زیر دستان را دلیر

گر کند احساس منع از صولت او صولجان

انتقامش چون کند دست ضعیفان راقوی

پشه در دم برکند گوش از پیل دمان

از تلاش روبه افتد در زیان شیر ژیان

عون او خلق جهان از از بد عالم پناه

عهد او عهد و امان را تا دم محشر ضمان