سپهر مرتبه سلطان محمد صفوی

چو کند مدعی از مدعای خود دندان

برآمد از دو طرف بانگ طبل آسایش

ز جنبش لب بخشایش خدیو جهان

خدایگان ملوک ممالک ایران

شهنشهی که کمین بارگاه جاهش را

گذشته شرفه ایوان ز غرفه کیوان