برای کار جهان خسروان آفاقند

که ریخت تازگیش آب صد بهارستان

سریر ارثی طهماسب شاهی اندر دهر

قرار گیر نشد تا ازو نگشت گران

همه گزیده خلق او گزیده یزدان

نه ظلم بود همانا کزین چمن اکثر

زدند ریشه نسل خدیو سدره مکان