تفک که بود جبال جدال را ثعبان

به دست مرد ز گیرائی فسون صلاح

گزندگی شده بیرون ز طبع مارسنان

تمام هیزم حلوای آشتی گردید

ز ره که دیده به خوابستش از فسانه صلح

درون جعبه اگر تنگ خفته با خفتان

و گر رجوع به آغوش غازیانش نیست