طمع نگر که قضا گرچه ملکت گیتی

به زهر چشم اگر بنگرد به شیر ژیان

ز تیغ خصم کش او فزون تر آید کار

اگر به عزل اجل ز آسمان رسد فرمان

باو گذاشت ز تقدیر قادر دیان

هنوز چشم غنیم است در پی ملکش

چو دیده ای غنم سر بریده حیران