زبان خنجر او داده مهلتی به عدو

باو گذاشت ز تقدیر قادر دیان

هنوز چشم غنیم است در پی ملکش

چو دیده ای غنم سر بریده حیران

ولی به قتل ویش با اجل یکیست زبان

سخن به خاتمه گردید محتشم نزدیک

بیا و رخش بیان بیش ازین سریع مران