ولی به قتل ویش با اجل یکیست زبان

هنوز چشم غنیم است در پی ملکش

چو دیده ای غنم سر بریده حیران

زبان خنجر او داده مهلتی به عدو

سخن به خاتمه گردید محتشم نزدیک

بیا و رخش بیان بیش ازین سریع مران

ز اختراع طبیعت که هرچه پیش گرفت