سخن به خاتمه گردید محتشم نزدیک

چو دیده ای غنم سر بریده حیران

زبان خنجر او داده مهلتی به عدو

ولی به قتل ویش با اجل یکیست زبان

بیا و رخش بیان بیش ازین سریع مران

ز اختراع طبیعت که هرچه پیش گرفت

ز پیش برد به عون مهیمن منان