بگسست بر سپهر کمربند کهکشان

پشت سپاه و پادشه عرصه زمین

فراش راه و پیشرو صاحب الزمان

جمشید عصر حمزه ثانی که دست وی

ثعبان صفت جهان بدم اندر کشد چو آب

شمشیر او بدر کند از کام اگر زبان

چون بگذرد زمرد و ز مرکب بلار کش