گاو زمین ز جای رود از هراس آن

ثعبان صفت جهان بدم اندر کشد چو آب

شمشیر او بدر کند از کام اگر زبان

چون بگذرد زمرد و ز مرکب بلار کش

نزدیک شد کزو به جهان شاهنامه ها

خوانند چون حکایت دستان به داستان

شمشیر او نشان ز دو شق قمر دهد