این خلق و صد مقابل این کی کند کفاف

بر خاک ره دو پیکر بی جان و سرطپان

از برق تیغ با سپه خصم می کند

کاری که ماهتاب نکردست با کتان

چون تیغ خویش را کند آن صفدر امتحان

جز من که می روم ز پی کنه رفعتش

دیگر بر آسمان که نهادست نردبان