شاه عادل شاه اسمعیل کز به دو ازل

صورت عیشی که بود از دیده مردم نهان

آسمان شان و شوکت آفتاب شرق و غرب

پاسبان ملک و ملت پادشاه انس و جان

دست عدلش بخیه زد بر تارک نوشیران

آن که عازم گر شود بر حرب و گوید القتال

آسمان جازم شود بر عجز و گوید الامان