چرخ چاچی تنگ خنگ سرکش او می کشید

هست مرآت ظهور و غیبت صاحب زمان

فرد بی عسکر نگر از خاوران آید برون

شهسواری این چنین از خیل گیتی داوران

بر کمر بگسست ناگاهش نطاق کهکشان

وه چه خنگست این که هرگز مثل و شبهش ز امتناع

وهم را در وهم نگذاشت و گمان را بر گمان