گر زمین باشد ز مغناطیس و او آهن لحیم

گر نگارد صورتش را ناخدا بر بادبان

گر تک او را به خورشید جهان پیما دهند

صد غروب و صد طلوع آی از او اندر زمان

از سبک خیزی برو طی جهان ناید گران

فارسش هرجا که میراند به رغبت می رود

کامران شخصی که این اسبش بود در زیر ران