ای فدایت هرچه موجود است در روی زمین

پای دیگر در رکاب آرد در آذربایجان

در نوردیدم سخن کاوصاف این عالم نورد

کرده بر خنگ بلاغت تنگ میدان بیان

وی نثارت هرچه موقوفست در بطن زمان

ای نشان عشقت اندر چهره خرد و بزرگ

وی کمند مهرت اندر گردن پیر و جوان