وی نثارت هرچه موقوفست در بطن زمان

در نوردیدم سخن کاوصاف این عالم نورد

کرده بر خنگ بلاغت تنگ میدان بیان

ای فدایت هرچه موجود است در روی زمین

ای نشان عشقت اندر چهره خرد و بزرگ

وی کمند مهرت اندر گردن پیر و جوان

هرکسی جان را برای خویش می دارد عزیز