ای نشان عشقت اندر چهره خرد و بزرگ

کرده بر خنگ بلاغت تنگ میدان بیان

ای فدایت هرچه موجود است در روی زمین

وی نثارت هرچه موقوفست در بطن زمان

وی کمند مهرت اندر گردن پیر و جوان

هرکسی جان را برای خویش می دارد عزیز

وز برای چون تو جانان جان عزیزان جهان