وی کمند مهرت اندر گردن پیر و جوان

ای فدایت هرچه موجود است در روی زمین

وی نثارت هرچه موقوفست در بطن زمان

ای نشان عشقت اندر چهره خرد و بزرگ

هرکسی جان را برای خویش می دارد عزیز

وز برای چون تو جانان جان عزیزان جهان

زهرکش ساقی تو باشی به ز شهد خوش گوار