هرکسی جان را برای خویش می دارد عزیز

وی نثارت هرچه موقوفست در بطن زمان

ای نشان عشقت اندر چهره خرد و بزرگ

وی کمند مهرت اندر گردن پیر و جوان

وز برای چون تو جانان جان عزیزان جهان

زهرکش ساقی تو باشی به ز شهد خوش گوار

مرگ کش باعث تو گردی به ز عمر جاودان