وان بدل منت گشان گوید فدایت بادجان

تارک شیر فلک تا سینه گاو زمین

بر دری گر از زبردستی به تیغ امتحان

این ز جان لذت چشان گوید نثارت بادسر

ذره پرور آفتابا مهر گستر خسروا

ای دل ذرات عالم جانب مهرت کشان

چند مایوسی بود از حسرت پابوس تو