ای دل ذرات عالم جانب مهرت کشان

این ز جان لذت چشان گوید نثارت بادسر

وان بدل منت گشان گوید فدایت بادجان

ذره پرور آفتابا مهر گستر خسروا

چند مایوسی بود از حسرت پابوس تو

با فلک در جنگ و با خود در جدل دیوانه سان

نوزده سال از برای فتح باب دولتت