وین امید از یاری ایزد برآمد بی گمان

نوزده سال از برای فتح باب دولتت

دست امیدم به دعوت زد در نه آسمان

بعد از آن کایام نومیدی سرآمد بی قضا

در طلوع آفتاب دولت و نصرت گرفت

سایه چتر همایون قیروان تا قیروان

در سجود بارگاه عرش تمثالت کشید