در طلوع آفتاب دولت و نصرت گرفت

دست امیدم به دعوت زد در نه آسمان

بعد از آن کایام نومیدی سرآمد بی قضا

وین امید از یاری ایزد برآمد بی گمان

سایه چتر همایون قیروان تا قیروان

در سجود بارگاه عرش تمثالت کشید

هر مکین فرش غبرا سر به اوج لامکان