گر به دل این داغ بی مرهم بماند وای دل

بس که میرانم سرشک از دوری آن آستان

وجه دوری این که از بیماری ده ساله هست

رخش عزمم ناروا پای تردد ناروان

ور به جان این درد بی درمان بماند وای جان

چاره من کن به قیوم توانا کز غمت

ناتوانم ناتوانم ناتوانم ناتوان