در استعداد من در شعر و در حکمت هم افلاطون

سزد گر بیش ازین فلک از جای برخیزد

چو تیغش آسمان پیوند سازد موجهای خون

در آفاقیم بی همتا ز لطف واحد یکتا

سرافرازا به پایت ریختن لایق نمی دانم

مگر گنجی که از گنجینه قارون بود افزون

ولی از محتشم آن پیشکش کاید به کار تو