سرافرازا به پایت ریختن لایق نمی دانم

چو تیغش آسمان پیوند سازد موجهای خون

در آفاقیم بی همتا ز لطف واحد یکتا

در استعداد من در شعر و در حکمت هم افلاطون

مگر گنجی که از گنجینه قارون بود افزون

ولی از محتشم آن پیشکش کاید به کار تو

مناسب نیست الانقد نظمی چون در مکنون