نه تنها از برای زینت و زیب کلام خود

مناسب نیست الانقد نظمی چون در مکنون

که در چشم و دل طبع سخندان تو می دانم

که از صد بیت پر زینت کم یک بیت پر مضمون

ثنایت را ذوی الافهام می گردید پیرامون

کنند از نظم پر در کفه میزان مدحت را

اگر جن و ملک را چون بشر طبعی بود موزون