ننگ ز خواهش بود اهل طمع را اگر

کان بیسارت قسم هم بی مینت یمین

هر که بدامن چو گل رفته تو را آستان

ریخته چون نرگسش سیم و زر از آستین

همت حاتم شود جود تو را جانشین

هست یکی در جهان از تو کرم پیشه تر

لیک نرنجی که نیست غیر جهان آفرین