بهر تو کز عظم شان آمده ای در جهان

از تو و انفاس تو پادشه داد و دین

وان چه شود خواسته جایزه من بود

کز عدم آورده ام این همه در ثمین

قابل بزمی چنان لایق مدحی چنین

محتشم آنجا که هست در چو صدف بی بها

تحفه ما و تو بس گوهر نظم متین