کی کند با باز صید انداز از تیهو نگاه

از صفای مهر او با ماه انجم هر نفس

دم زده آئینه ما از کمال اشتباه

صید بردارنده این صید گه از تاب او

در دل دجال افکند انقلاب از مهر او

مهدی اقبال از همت برون کاید ز چاه

جزم می دانم کزین پس می نهد از چار رکن